Sınırlar Arasında – Banu Avar

Sınırlar Arasında – Banu Avar
Banu Avar, şöyle diyor: “Balkanlar´da dolaşırken hüznün ağır örtüsü üstüme çöktü… Kafkasya´da da özlem. Uzakdoğu´da ‘Biz niye yapmayalım!’ duygusu… Özbekistan´da bir Semerkant gecesi… Uluğbey´in rasathanesi, bilimin doğum yeri… Komrad´da bir kadın, bir düğün gecesi kolumu sıkıca tuttu, sessiz bir çığlık attı: ‘Kızım İstanbul´da, bul onu!’ Tahran´da Asgar Fardi, bana bir İstanbul şiiri okudu. Sonra dikti gözlerini yüzüme ‘Ben İranlıyım,’ dedi, ‘Türkiye´de kar yağsa ben burada üşürüm.’ “Moskova´da Avrasya Hareketi lideri Dugin´i dinliyorum. Sandalyenin üzerindeki kalpakta yüzyılın hikâyesini görüyorum. Pekin´de Ren var. Dağların ardındaki dağları, göklerin ardındaki gökleri anlatıyor: Bir dağın zirvesine çıkmayan, zirve nedir bilmez ki…”









