Sevgisizlik Şiddeti Tetikliyor

Sevgi, şefkat ve ilgi olumlu yönde beslerken, çocuğun ihmal edilmesi, aile içi şiddete tanık olması veya şiddete maruz kalması gibi nedenler; bugünün şiddetini arttırır. Peki bu durum nasıl önlenebilir?

Klinik Psikolog Didem Göksu

Sevgisizlik şiddeti tetikler. Çocuğun ihmal edilmesi, aile içi şiddete tanık olması veya şiddete maruz kalması, düşük sosyo-ekonomik düzeye bağlı işsizlik-yoksulluk, erken ebeveyn kayıpları bugünün şiddetini arttıran nedenlerdendir.

Çocukların gelişim döneminde sevgi, şefkat ve ilgi, bugünü olumlu yönde beslerken, duyguların eksikliği farklı tablo oluşmasına neden olur.

Aile içinde başlayarak nesiller boyu aktarılan şiddet eğilimi, gözlemleyerek ve yaşayarak sonradan öğrenilen bir davranıştır. Şiddet kültürü içinde büyümüş olan bu duruma maruz kalan veya tanık olan çocuklar ileride şiddet eğilimini en çok gösteren kişilerdir.

Büyük balık küçük balığa zarar vermeli mi?

Akıl hastalığı olmayan kişilerde görülen şiddet eğilimi, anti-sosyal kişilik bozukluğunun habercisidir. Bu bireyler, toplumsal kurallara ters düşerek suç sayılan davranışları gerçekleştirir. Çocukluk çağında davranım bozukluğu gösteren kişiler, 15 yaşından itibaren anti-sosyal tanı belirtilerini taşıyorlarsa 18 yaşından sonra bu kişilere anti-sosyal kişilik bozukluğu tanısı konur.

Erkeklerde görülme sıklığı kadınların 3 katı kadardır. Bu kişiler; kolay bir şekilde kavgaya başlayarak yasaları ihlal etme, kendisinin ve başka insanların güvenliğini tehlikeye atma davranışlarını gösterir. Anlık kararlar vererek hayatlarında hiç düşünmeden ani değişiklikler yapabilirler. Utanma, merhamet, öz denetim, iç görü ve empati yokluğu, haz ilkesine bağlı dürtüsellik, sürekli yalan söyleme, saldırgan davranışlarla sinirlilik ve heyecan arama anti-sosyal kişilik bozukluğunda görülen başlıca özelliklerdendir.

İç görüleri olmadığı için aldıkları cezaları kendilerine yapılan haksızlık olarak görürler. Dışarıdan gelen engel ve yargılara aldırmadan, olası tehlikeleri düşünmeden risk alır ve bu tehlikelerin sonuçlarıyla ilgili herhangi bir kaygı taşımaz ve pişmanlık duymazlar. Hayatta geleceğe dair belirli bir hedefi olmayan bu kişiler, kimseye karşı sorumluluk ve bağlılık duygusu hissetmez ancak diğer insanlar tarafından hatasız görülmek için direnirler. Her zaman güce hâkim olmak istedikleri için, “Büyük balık, küçük balığı yiyecektir” görüşünü savunurlar.

 Geçmişin sevgisizliği bugünün şiddetine neden olmalı mı?

Çocukluk çağı travmaları yaşamış olan bu kişilerin, günümüzde kendilerinden zayıf yapıda gördükleri; çocuk, kadın ve hayvanlara uyguladıkları şiddet yadsınamaz. Bu kişilerin; kendi geçmişlerinin bedelini başkalarına yaşatmaları, görmezden gelinmemeli ve kişiler tedavi edilmelidir. İnsan ve hayvan haklarıyla öz denetim, iç görü, utanma, merhamet ve empati duygusu çocuklara küçük yaştan itibaren eğitim yoluyla öğretilmelidir. Gerekli durumlarda psikolojik destek verilmeli, seminer ve konferanslarla bilgilendirmeler yapılarak şiddete karşı önlemler alınmalıdır. Günümüzde gerçekleşen her türlü kötülüğe karşı tepkisiz kalmadan mücadele verilebilmesi için yasayı uygulayan kişilerin gerekli düzenlemeleri yapması ve adaletin yerini bulması gerekli olandır.