Baharat

Baharat, keyif ve şifa ruhunun doğaya serpiştirilmiş halidir. Öncelikli kullanım amacını şifa oluşturmaktadır.

Baharat diye tanımladığımız bitkisel droglar Sümer, Akkat ve Asur Uygarlıklarını kapsayan Mezopotamya uygarlıklarında ( İsa’dan önce 3000 yıllarına kadar uzanmaktadır) rahipler tarafından uygulanan tedavilerde ilaçların hazırlanmasında kullanılırdı.

Lapa merhem, liniment, şurup gibi şekillerde rastlanmaktadır. Osmanlı’ da tıbbi bitkilerle ilgili en mühim kaynak İbni Sina, İbni Baytar ve Razi gibi yazarların eserleri idi. Osmanlı padişahları bu işe çok önem verirmiş ve bu dönemde yaşayan Evliya Çelebi gibi kişilerden faydalanılmıştır. Batılı tacirlerin ilk karşılaştıklarında hayranlıklarını kazanan bu tat ve koku mucizesi, Orta Çağ Avrupası’nda soyluların sofralarına da girince çok önemli bir ticaret ürünü haline geldi.

Baharat 7 ana grupta incelenir :

1- Köklerinden faydalanılanlar: Kara turp, kırmızı turp gibi.

2- Gövdelerinden faydalanılanlar: Zencefil, tarçın gibi.

3- Yapraklarından faydalanılanlar: Nane, kekik, merzengüç, maydanoz, defne gibi.

4- Soğan yapısında olanlar: Mutfak soğanı, sarımsak gibi.

5- Çiçeklerinden faydalanılanlar: Karanfil gibi.

6- Meyvelerinden faydalanılanlar: Kimyon, anason, karabiber, kırmızı biber, vanilya gibi.

7- Tohumlarından faydalanılanlar: Hardal, küçük hindistancevizi gibi, çörekotu, kişniş gibi.

Baharatlar Çeşitleri

Acı Kırmızı Toz Biber, Adaçayı, Anason, Ardıç, Beyaz Toz Biber, Biberiye, Çemenotu, Cevz-i Bevva, Çöreotu, Defne, Dereotu, Dolmalık Fıstık, Fasulye otu, Frenk Fesleğeni, Frenk Maydanozu, Hardal, Haşhaş Tohumu, Hint cevizi, Karabiber, Kakule, Karanfil, Kerbel, Kereviz, Kekik, Kimyon, Kişniş, Köftebaharı, Köri, Kuşüzümü, Maydanoz, Melis otu, Mercanköşk, Miskotu, Muskat, Nane, Pembebiber, Pimpinel, Pul Kırmızı Biber, Rezene, Roka, Safran, Sumak, Susam, Tarçın, Tarhun, Tatlı Kırmızı Toz Biber, Tere, Vanilya, Yenibahar, Zencefil,  Zerdeçal…