Bırak Çocuk Yapsın

Doğuştan var olan mevcut kapasite özellikle hayatin ilk yıllarındaki çevresel ve fiziksel   etkenlerinde devreye girmesi ile hızlı bir gelişme gösterir.

—-

Çocuk koruma, onun yerine yapma davranışı karakter gelişimi olumsuz etkiler. Her birey yaşına uygun gelişme dönemlerini sağlıklı bir şekilde geçirmelidir.

Motor becerileri, sosyal ve dil gelişimi çocukluk döneminde hızlı, yavaşlayan şekilde devam ettirir. Bu sınıflamalardan (motor, dil, sosyal gelişim ) her birinin uygun, tam olarak gelişmesi için bazı yönlendirmelerin yapılması, bazı çevresel şartların sağlanması gerekir. Konunun bir çok ayrıntıları olmakla birlikte su anda kısmi olarak değinilecektir.

Özellikle çocuk bakımında söz sahibi olan annelerin çocuk üzerindeki davranış sekilleri çocuğun gelişimi açısından çok büyük önem arz etmektedir. Bazı anneler çok  aşırı derecede çocukları ile ilgilenir. Bu durum çocuklarıyla hiç ilgilenmeyen annelerin durumu kadar çocuk için sıkıntılı olabilir. Bu aşırı ilgilenme durumunun ayrıntılarını  başka bir zamana bırakarak konumuz ile alakalı olan kısmını bahsetmek istiyorum. Genelde asiri koruyucu ve kollayici anne babalar olmak üzere bazi ebeveynler çocugun üzerine o kadar düserlerki onun yasina uygun gelisiminin de önüne geçerler . Çünkü çocuklar bu derece kendisinin  yerine bazi seyleri düsünen ve yapan anne babalar  veya baska birisi oldugundan kendileri kabiliyet ve becerilerini kullanmaya gerek duymazlar . Çünkü bu durum onlar için daha kolay olmaktadir.Çocugun yasina uygun olarak kendi basina yemek yemesinden tutun , giyinmesi , okul dersleri , ev içerisindeki etkinlikleri gibi bir çok konuda anne babalar onlarin yasina uygun yapabilecekleri noktalarda gereksiz yere devreye girerek çocugun hem psikolojik olarak hem kabiliyet olarak uygun atilimlari yapmalarini engellerler. Bu nedenle anne babalar çocuklarinin normal gelisimini saglamak için en basta onlarin yaslarina uygun davranmalari ( bebeksi tavir ve hareketlere prim vermemeleri ) gerekir.

Şurası unutulmamalıdır ki Çocukların yaşlarına uygun rol almalarını ya da almamalarını anne babaların onlara çizdiği rol belirler. Çocukları yerine bir çok davranışı üstlenen ve onların yaşına uygun sorumluluklar almasını sağlayamayan anne babalar , çocuklarına iyilik yaptıklarını zannetmelerine karşın, onların kabiliyet ve becerilerini kısıtladıklarının farkında değildir. O nedenle gerek psikososyal gelişim  gerek bedensel gelişim için bu durum önemlidir. Çocuğun yapması gereken aktiviteler ve görevlerin başlangıcında çocuğa yardımcı olmak uygun olur ama bu yardımın devamlı o görevi üstlenme şeklini alması ise zararlı olur. Yaşından daha büyük sorumluluklar vermekte ayni sekilde digeri kadar sakıncalı olabilir. Anne babaların sağlıklı bir biyo psikososyal gelişim için bu dengeyi sağlamaları gerekmektedir.